Hırstan gözü dönmüş olanın körlüğü sevgiyi bile siler süpürür.
Sen değilsindir artık o delici bakışların muhatabı!
Sen değilsindir o bitmez arzuların kaynağı!
İçinde aşk birikmez o haddini bilmezin!
Onun vazgeçilmezi hayat da değildir hiç kuşkusuz.
Seninle ölmek de yaşamak da istemez katiyen!
Bencilliğine olan düşkünlüğü düşürmüştür tüm hazinelerini.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta