Üryan bir dil dolaşmaya başladı,
Sığınmış sanki zamana, kapatmış kapılarını,
Bizsizleşmek burcunda geleceğimize bakıyoruz
Dilimiz ayrılığın ve acının kadim bir yolcusu mu?
O yozlaşma ne debdebeli günlerdi
Üzeri örtülmemiş sözler üryan gibi dolaşırdı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
