İnsan; kucaktan kucağa gezen bir kundak,
Hayat; kundağı bekleyen kucak.
hangi kucakta duruyor şimdi,
en son bıraktığım oyuncak.
hangi kapı aralığından,
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




İfadeler çok güzel, vurgular mükemmel, teşbihler kusursuz. Tebrikler üstadem. +10
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta