İnsan; kucaktan kucağa gezen bir kundak,
Hayat; kundağı bekleyen kucak.
hangi kucakta duruyor şimdi,
en son bıraktığım oyuncak.
hangi kapı aralığından,
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




İfadeler çok güzel, vurgular mükemmel, teşbihler kusursuz. Tebrikler üstadem. +10
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta