Yorgun akşamları omuzladım geceler boyu
Tan yeri ağarırken silkindim
Ben ki ürpermezdim azap ayetlerinden
Bir kedinin ayak seslerinden irkildim.
Düşündüm;
Madem ki bizleri O yaratır,
Madem ki bizleri O yaşatır
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta