Bir akşam vaktiydi, yıldızlar karanlığı bıçaklarken,
Ay, geceye gümüş bir örtü sermişti sanki.
Deniz, usulca iç çekip dalgalanırken,
Gözlerin ufukta bir vaha gibi parıldıyordu.
Bir dağ başında dolanan yalnızlığım,
Sesine sarılıp, sana ulaşmak isterdi.
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta