Ürkek Ölümlü Tavşanım Şiiri - Yorumlar

Elime çaresiz bir tavşan alıyorum.
Annesi o kadar da uzakta değil burnu bi aşağı bir yukarı gidiyor.
Dalgaların eşliğinde eve götürecem içimde vicdani değil doğal bir muhasebe.
Belki de iyi olmuştur kalmıştır diğer kardeşlerine aş doyma oranında.
Heyacanlanıyorum çocuklar gibi.
Sahipleniyorum tavşanı sanki tanrı benmisim.
Ve şoförü bekliyorum eve doğru uzanan kıyı şeridinde.