Bakışı ürkek ve yüreği narin.
Duygusuz zannederler bilmeyenler.
Oysa hayat bu sana eser.
Ezip gecti gönülleri o derin sözleri.
Ruhu ise hep birer samyeli.
Meltem gibi estirir kendi.
Sevdi mi olur poyrazdan bir deli.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta