Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
KUTLARIM BİR İNSAN ANCAK BUKADAR ASİL OLABİLİR,OLMAYAN İSTEKLERİNDE , SİZİ AYAKTA ALKIŞLIYORUM +100 PUAN ,SEVGİ İLE KALIN.
Yüzümün gülüşünü gizlerdim, kimsesiz zamanlara, utangaç
GEÇ TANIDIM SİZİ ...
ÜZGÜNÜM
SEVGİYLE DOLAŞTIM SAYFANIZDA.
mustafa yılmaz
ant+10
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta