UR
ipsiz bir uçurtmadır göğünden yalıtılmış sesim
yüzümü unutturduğum yerde görkemli
bir ben’e adamıştım oysa günün ve sözün andını
yazık boşuna, boşuna akran bilmişim yaşımı
kanımda kuduran dölün doyumsuz şehvetine
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
