Mersin - 15.02.1998
bir toz zerresi kadarken alemde
acziyetinin farkında, olmuyor insanoğlu
ağır ve heybetli, bazen de aniden ve sinsice
gelen ölümün hatırlattıkları ağır geliyor.
kayarken gecelerce yıldızlar semada
dokunmadığın kalpler, sönüyor insanoğlu
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta