Bu seni son görüşümdü…
Son bakışım, ellerine son dokunuşumdu…
Dudaklarını son öpüşümdü…
Gözlerini son öpüşümdü…
Senin için son ağlayışımdı…
Evinin önünden her geçişimde hep bu ‘’SON’’ları düşünüp durdum…
Evet, sondu ‘’GÜZEL GÖZLÜM’’…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta