Hafızam her zaman yanıltır beni.
Unuturum.
Biri çıkar karşıma, öyle güzel güler ki adını sormayı unuturum.
Sonra kendi söyler ben falancayım bu arada...
Tanışmış değil de, o bana kendini tanıtmış olur, beni sormuş öğrenmiş falan...
Ben tanışamam, takılır kalırım bakışlara, unuturum isimleri.
Takılır kafam o gün duyduğum ortadoğusal boktan bi' habere, unuturum yaşamayı.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta