Boğazımda düğümlendi o son lokma, Tuzlu bir yaş karıştı ekmeğime, aşıma. En savunmasız anımda vurdunuz da, Bakmadınız gözümdeki fırtınanın yaşına.
Huzurla çiğnerken hayatın tadını, Bir sözle zehir ettiniz her bir yanımı. İnsan olan, sofrada dindirir acısını, Sizse sofrada kanattınız sol yanımı.
Sofrada ağlattığınız o günü ben unutmadım, Sahi, kolayca unutur muyum sandınız? Ekmeğime düşen her damla yaşın hesabını, Kendi vicdanınızda kurutur muyum sandınız?
Zaman geçer, sular durulur belki, Ama o lokmanın boğazımdaki sızısı kalır. Gönül defterine yazıldı bu haksızlık bir kez, Sizi unutmak, nefes almayı unutmak sayılır.
---
Kayseri, Türkiye
Tarih: 10 Ocak 2026
Kayıt Tarihi : 13.1.2026 21:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!