Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Günaydın sayın Bay haklısınız ama bir de diğer yönden düşünmek gerekir Her gün aklımızda olanlar; bi sebeple aranmıyor sorulmuyorsa, o kişileri unutmuş sayılmayız Dostuklar da aşk kadar kıymetlidir Yorumunuz için teşekkürler, baki selamlar
Unutmak
Unutulunca mümkündür...
Yoksa "ha dediğinde" olmaz!
Hele aşk, söz konusu ise,
Çok zor Nimet Hanım,
Tebrikler şiire...
Günaydın sayın Bay haklısınız ama bir de diğer yönden düşünmek gerekir Her gün aklımızda olanlar; bi sebeple aranmıyor sorulmuyorsa, o kişileri unutmuş sayılmayız Dostuklar da aşk kadar kıymetlidir Yorumunuz için teşekkürler, baki selamlar
Teşekkürler
Ne güzel demişsiniz
dilinize sağlık
Teşekkürler
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta