Unutulmuşum Şiiri - Elif Akçasarı

Gözlerimi açamıyorum, uyku ağır bastırıyor.
Sert bir kahve yapayım diyorum, kollarım kalkmıyor.
Üzerime çöken neydi?
Hangi yükün altına girmiştim bu kadar.
Bugün nasıl uyandığım yada yarın nerede uyuyacağım belli olmazdı hiç bir zaman.
Bana bağlı olma, ben en sevdiğin şarkı değilim.
Uyuşturucu etkim sadece kendi beynimi uyuşturmaya yetiyor.
Milyonlarca karınca göç ediyor bedenime.
Gözlerimin feri sönüyor, dermanım kalmıyor..
Sonra bir sigara yakıyorum..
İnceden inceye selamın aleyküm derken ciğerlerime gülümsüyorum.
Dudaklarım zorlanıyor..
Bir kadının doğum sancısı çınlıyor kulaklarımda, bir pezevengin kahkahası..
Çocukluğumdan kalan izler saklambaç oynuyor üzerimde.
Gözlerim uzaklara dalmak istiyor, tam ortasındayım hayatın.
Ne kadar uzağa gidebilrim, ne kadar geriye? ..
Ben kötü değilim, ben memnuniyetsiz de değilim.
Ben sadece unutulmuşum.
Bir baba tarafından, bir hayat tarafından..
Bir sevda daha büyüyor içimde.
Saçlarına sardığım, gözlerinle suladığım.
Korkmuyor değilim bu masumiyetten, alışık değilim.
Kirli geçmişimi al eline, orada kalsın ne olur vurma yüzüme..
Ben üzgünüm, ben çok üzgünüm..
Şimdiye kadar sensiz olmaktan, hayatına geç kalmaktan..
Oysa saatler kurmuştum yetişebilmek için, çalmadı.
Bende hayatları çaldım.
Sana gelene kadar onlarca hayatı çaldım.
Ve aslında yalnızdım..
Alışık olduğumu söylerdim hep ama bu kadarı beni öldürebilir.
Korkabilirim en kötüsü aklımı yitirebilirim.
Gökyüzünü delip tanrıyı arayışa geçebilirim, annemi anabilirim..
Derken kavuştu gözbebeklerim sana.
Bir tutam tebessüm ne kadar huzur verebilir insana?
Dudaklarınla ağız dalaşına girmek istiyorum!
Küfret bana! İyiliğine alışık değilim..
Korkuyorum bitecek diye, korkuyorum sevginden.
Saçlarımın arasına sakladığım acılar, sanki kanatacak ellerini.
Korkuyorum yaklaşmaya..
Sanki unutacaksın birazdan beni, damlatacaksın gözlerinden.
Sanki bölüneceksin ortadan ikiye, düşeceğim içinden..