Uçtu güvercinler;
Bembeyaz bir gökyüzünden..
Ve tükendiler,
Güleç maviliklerde..
Ne saatler ne günler,
Omuzlarında;
Halka ait türküler,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yüreğine sağlık Arkadaşım..
Ne saatler ne günler,
Omuzlarında;
Halka ait türküler,
Hem çaldılar hem söylediler.
Yokluğunda sensiz açan çiçekler,
Çay bahçelerine düşen
Sessiz soğuk çiğdemler,
Hep öksüz kaldılar..
tebrikler kardeşim.... güzel dizeler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta