Bir gün biri şiir yazmana sebep olacak deseler,güler geçerdim.
Şimdi o sebepe ağlıyorum.Evet güçlü olmam gerek.Ve sadece olmam gerektiğini biliyorum.Uygulayamıyorum.
Tıpki ders çalışman gerektiğini bilip kararını alıp uygulayamadığım gibi
.Ne bekliyordun ki?
Kimse katilini unutmaz. Unuturmaz.
İşte böyle sevgilim.Bütün kelimelerim yarım kaldı benim.
Yaşanılası bütün hayallerim bir çocuğun elinde çırpınıyor.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




kimse katil olmasın
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta