Bir yalnızlık peydahlanır da,
Anlatsan, dinleyenin olmaz.
Ecelden değil, elemden ölürsün de,
Gönlünü açıp bakan bulunmaz,
Hep sırtından vurur dostların,
Yaraların yürek derinindedir,
Hiç bir ameliye, çaren olmaz.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta