Ne adımız geçti yan yana, ne yollarımız kesişti,
aynı sessizliğin içinde büyüdü kalplerimiz.
İki çocukluk fotoğrafı gibi solgun,
iki kırık oyuncak gibi birbirimize yaslandık.
Biz, eski bir sakızın kaybolan kokusuyduk,
şeker kavanozunun dibinde unutulmuş son akide gibi.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta