Unutulan şarkının nakaratı

Hatırlıyorum seni...
Evet, hatırlıyorum.
Sen o kalbimde onlarca yıldır çalan melodisin.
Hani ağzına dolanır da bir türlü sözlerini anımsayamadığın o şarkı olur ya;
Bazen hatırlar gibi olursun da dökülmez o mısralar dilinden...
Sen o şarkının nakaratısın işte.
​Ah be yürek sızım, nerede bıraktık birbirimizi bunca yıldır?
Nerede unuttuk o terli avuçlarımızın bize aşkı fısıldayışını?
Ben hiçbir zaman gidemedim senin kokundan;
Nefesimi kesen o mahcup ve utangaç bakışlarından hiç kopamadım.
​"Unut beni" mi demiştin giderken?
Nasıl unutur insan nefes almayı, nefesi olan sevdası yanındayken?
Nereye gidiyorsun? Daha yeni gelmişti umutlarım seninle...
Gideceksen, umutlarımı bırak da öyle git;
Onları almaya gelirsen, yeniden yeşerir belki sonbaharım.
​Kaç yıl oldu sahi sen gideli? Hatırlamıyorum artık saniyeleri.
Halbuki ben hâlâ hatırlıyorum seni nasıl sevdiğimi...
Hani şair diyor ya:
"Kirpiklerinin sayısını bilirim ben, gözlerine nasıl baktığımı sen düşün."
Öyle seviyordum işte ben seni.
​Sahi, hâlâ avuçların terliyor mu beni hatırlayınca?
Hâlâ titriyor mu sesin adımı anınca?
Ben hâlâ bıraktığın o banktayım;
Nehir kenarında, su sesinin tam yanında.
​Sen gel... Ben yeniden yırtarım bize yazılmamış bütün türküleri.
Ama gel;
Umut ile, sevda ile...