Devreden zaman içinde,
Ağıtlar yakan bir türkü gibi,
Dudaklardan uzak,
Unutuldum....
Hoyrat bir rüzgar önünde,
Kırılan bir dal gibi,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




kimse unutulmaz bence..sadece hatirlamak istemediklerimiz vardir zaman zaman..ki sizin öyle biri olabileceginize ihtimal vermiyorum ..
unutulmak yoktur unutulmayı istemek vardır bunu istemeyin sizi herzaman hatırlayacak biri mutlaka vardır..kutlarım güçlü duygularınızı
Çökmüş bir mezar gibi
çok güzel bir imge ve yerinde kulanım kutlarım
saygımla
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta