Dizlerine kadar çamura batıp
Gezdiğin günleri unuttun gitti
Yarı aç karınla gölgede yatıp
Sızdığın günleri unuttun gitti
Her sohbette sözü imandan açıp
Çevrene sahte bir cömertlik saçıp
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




sende gizli sevda makam mevkiymiş
ahlaki umdeler maskelerinmiş
bizi sözlerinle seni çok bilmiş
kırdığın günleri unuttun gitti...
güzel şiirinize heves ile..selamlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta