Geceyi severdin sen,
Gökyüzünü seyrederdin,
Yıldız gibi parıldayan gözlerinle...
Yüzün bir ay parçası,
En çok o yakışırdı geceye...
Gece bitti güneş doğdu ufuktan,
Güneşi gördün geceyi unuttun...
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Çocukluğumuz geçti aynı mahallede,
Hep oynardık seninle körebe...
Kapardım gözlerimi sensizliğe,
Sense kaçardın yanımdan,
Çağırırdın beni 'sesime gel! ' diye.
Söz verdik birbirimize,
Taşınırsak mahallemizden görüşeceğiz, diye.
Ne uğradın ne aradın,
Geçmişini unuttun...
Serbest şiirde duygu yoğunluğunu dizelere çok güzel dağıtıyorsunuz Meltem Hanım...Kutlarım...Yalnız bu şiir hala bitmemiş gibi geldi bana...Sanki devamı var gibi...Yanılıyor muyum?
İlk tam puan Eskişehirden...Saygılar selamlar
Bir selâm bile vermeden geçip gittin yanımdan...
Heralde yüzümü unuttun
'İstasyon' şiirindeki gibi unutulmaları güzel işliyorsun.'Bir kıvılcım yeter'de unutulmazlığı.Ama 'Kart horoz'daki öfke de çok şiirsel.Kutlarım sizi.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta