Bir duygu fırtınası bu
savurup yok eden benliği.
İçinden çıkamadığım,korktuğum.
Tüm ışıkları kapadım
Şimdi hüzün yağmurları var pencerem de
demleniyor yüreğim hasretliğe
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




usta kalemınızden dokulen nadıde satırlarınız için yuregınıze tesekkurlerımı msunarım saygılarımla
Gayet güzel
Yüreğine sağlık.
Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta