Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Canla basla sevip yandigim
Gözlerini sözlerini unuttum
Bir umutla yollarini belkedim
Gelecegin günü unuttum
Seni senden cok sevdigim
Yüzlerini ellerini unuttum
Ben yüregime kazdim adini
Gelecegin günü unuttum
Canimin ici gözümün nurusun
Gönlümün güvercini oldugunu unuttum
Gözlerimde fer dizde derman kalmadi
Gelecegin günü unuttum
Bir cinarim dallarim kirik
Can yapragim oldugunu unuttum
Sadik olan gercek dost birde ecel
Kimin önce gelecegini unuttum...kiymetli saire bu güzel eserinizi okumak keyifliydi kutlar sevgi-saygilarimla....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta