sen yalnız gecelerimin soluğusun
gün ağarırken ellerini bıraktığım
çocukluğumsun.
Severken düşünemediğim
Unutmak için hatırladığım
Yarını olmayan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Acımasız bir şiir olmuş, şahsen bana böyle bir yazılmaması için elimden geleni yapardım.... :))))
Yüreğinize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta