Geceden arta kalan bir ışıktım önce,
Kimsenin görmediği bir çizgide durdum.
Rüzgâr, unuttuğu bir hikâyeyi fısıldarken
Ben, kendi adımı bile unuttum.
Sonra bir gölge düştü içime,
Kimin gölgesi olduğunu bilmeden büyüttüm.
... ve nihayet gelip çattı
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi
Devamını Oku
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta