Geceden arta kalan bir ışıktım önce,
Kimsenin görmediği bir çizgide durdum.
Rüzgâr, unuttuğu bir hikâyeyi fısıldarken
Ben, kendi adımı bile unuttum.
Sonra bir gölge düştü içime,
Kimin gölgesi olduğunu bilmeden büyüttüm.
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta