Ağlamaya yüzüm yok, güneşin kan rengi yaşları dünyama damlarken
Sessizliğe adanmışken yanlızlığım, şarkılar söylemek sarmıyor yaralarımı
Kanadı kırık kuşlar penceremden umutlarımı gelip almıyor artık
Histerik zamanaşımları, kıskançlıktan parçalıyor dualarımdaki seni
Kül rengi akşam üstlerinde yazmıştım oysa, alev alev bu aşkın şarkısını
Artık yaşanmayacak anılar sardı etrafımı, gece ve gündüzün uzantısında
İçilecek vakit çaylarında artık iki şekerdi di mi? Diye soran olmayacak
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




çok güzel
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta