Bilmiyorum ne zaman gönlüm gülüş tatmıştı.
Dikeni yaşamaktan her gülleri unuttum.
Seneler önce en son dertsiz kalbim atmıştı.
Kurağı yaşamaktan her yağmuru unuttum.
Hep bir yaram var iken açıldı başka biri.
Dert içinde dert çektim dünyadan daha iri.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta