İçimdeki yalnızlığın, adını,
Gurbet miydi, sıla mıydı unuttum.
Alamadım şu dünyanın tadını,
Hasret miydi, çile miydi unuttum.
İçin için gözyaşları döktüğüm,
Seher vakti Hakk'a boyun büktüğüm,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İnşallah çıkar unuttuklarınızı bir hatırlatan.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta