ömür tuvalinde
zamanın fırça darbeleriyle
resmedilen
sensizlik çerçevesinde
bir tablodur;
yalnızlık...
ama ben unuttum...
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




..ah.. derken..unuttun mu..unutmak ..söylemekle olsaydı..keşke..lere yer olmasaydı..
kendimi unutan yanım..seni de unutabilseydi...
tebrikler Sayın Akdag,saygılarımla.
Yüreğiniz dert görmesin Harikaydı
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta