Zaman bir su misali,
Derelerden çaylara, nehirlere, denizlere…
Denizlerden okyanuslara akıp giderken,
Bizler sonu yok dediğimiz,
Bilmediğimiz bir sona doğru akıp gidiyoruz,
Su misali...
Ve her şeye rağmen hayat devam edip gidiyor,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Beklentilerimiz azalıyor zamanla,
Umutlarımız da…
Hayretlerimiz, mutluluklarımız da…
Ben ilk kimi sevmiştim… Hatırlamıyorum,
Heyhat!
Şu günlerde sadece seni unutamıyorum,
Sensiz,
Bunca yıl nasıl geçti bilmiyorum...
İKİNCİ OKUYUŞUM BU ŞİİRİ VE HALA YENİ GİBİ DURUYOR...
Harika dizeler zevkle okudum.Yüreğinize sağlık.Kaleminiz daim olsun efendim.Saygı ile
Harika dizeler zevkle okudum.Yüreğinize sağlık.Kaleminiz daim olsun efendim.Saygı ile
hangi sevgiliyi ne zaman sevdiğinizi, kime ilk gülü verdiğinizi, ilk kimi sevdiğinizi hatırlamıyorsunuz ama sadece onu unutamıyorsunuz... onca güzel içinden aşkı ağır basanı özlüyorsunuz... tebrikler güzeldi...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta