Ne oldu bize, hiç böyle değildik
Düğünü, derneği, toy’u unuttuk.
Şehirde dört bir yana dağıldık
Aileyi, akrabayı, boy’u unuttuk.
Şehirde karıştırdık sapı samanı
Kahvehanede öldürdük zamanı
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Nostaljik bir şiir olmuş, çok beğendim. tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta