Unuttuk sabahları...
Unuttuk biz baharları,
Şarkılarla süslediğimiz,
Umutlarla beklediğimiz,
Bir çocuk gibi masum baharları...
Unuttuk çiçekleri...
Kırlardaki menekşeyi
Yasemini, papatyayı
Unuttuk çimenlerin kokusunu,
Yuvarlanmayı tepelerden
Güneşin koynuna doğru...
Unuttuk güneşin sarısını...
Başakları okşarken o sarı saçlı sevgili
Koşmayı unuttuk doyasıya tarlalarda...
Unuttuk biz mutluluklarımızı...
Yüksek bi binanin temeline gömdük
Bilyelerimizi, topaçlarımızı, gözyaşlarımızı...
Beyaz yakalara büründü bütün nesil...
Tasmalar takıldı, bilfiil tek kalemde yazıl, çizil...
Unuttuk... Bir kafesten diğerine savrulduk...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta