Unuttuk bir bir ekmeğin kutsallığını
Aç midelere dolan ağrıyı unuttuk
Son sözü söyleyenlere baktık bizim için
Hep başkalarıydı
Ağzımız yine küfürle doluydu acıyla
Beynimiz dedikodu denizinde
Seni yabancı bir cisim gibi atan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta