Unutmayacağım o sabahı,
Unutmayacağım apaydınlık günümü, ıssız karanlık, sessiz, korkunç, acımasız geceye dönüştürüşünü.
Kalabalıkların içinde bir çare, başıboş, yapayalnız bırakışını,
Gitmem deyipte ilk fırsatta gidişini,
Küçük bir çocuk susturur gibi yalandan ’seviyorum’ deyişlerini,
Sonum ol deyipte, sonumu getirişini.
Sesini, kokunu, yüzünü...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta