Unutmayacağım o sabahı,
Unutmayacağım apaydınlık günümü, ıssız karanlık, sessiz, korkunç, acımasız geceye dönüştürüşünü.
Kalabalıkların içinde bir çare, başıboş, yapayalnız bırakışını,
Gitmem deyipte ilk fırsatta gidişini,
Küçük bir çocuk susturur gibi yalandan ’seviyorum’ deyişlerini,
Sonum ol deyipte, sonumu getirişini.
Sesini, kokunu, yüzünü...
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta