Rüzgarın uğultulu ezgisiyle kendimden geçmek isterdim,
Unutmak isterdim tüm yaşanmışlıkları hayalimden bile kazıyarak.
Saçlarıma beyazlık düştüğü gün, yavaş yavaş öldüğümü anlamıştım.
İnsan gitmek istiyor bazen kimsenin olmadığı coğrafyalara.
Kendinden bile kaçarak uzaklaşmak istiyor istemsizce.
Ben şair olarak doğmadım ama şair olarak öleceğim.
Uzaktan uzağa okurken şiirlerimi, sana yazdığımı bileceksin.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta