Unutmak Şiiri - Ayşe Uçar

penceremde ıslak ay senfonisi
gamzelerimden yürüyen yağmurlara eş
ıssız yolların tenhalığı

gece yükünü almış gidiyor
uykuya yatmış pencerelerinse
durgunluğu
boş duvarlarda

gölgeler ve ay ışığı sokak lambasına
öyküler anlatırken
yarasalar kış meclisinde
güzün soğuk adımları mevsim geçişine hazır

ruhum çoktan zemheri hazırlığında
sarıya boyanır tüm renklerin sırlı beyazı
bir yıl
bir yıl daha geçti
kurak kaburgalarımın içinden

dilimde kan izleri
kustum yazdığım tüm şiirleri
yalnızlığın dipsiz
kuyusuna

olası rüyalarım da artık silik hayal
esmer bir çölün nalınlarında duruyor ayrılık
kalbimde dumansız yangınlar
sılasız bir aşkın köklerinde
arama beni

unuttum
unuttum seni ismail

22030202620:10