Unutmak Şiiri - Gülşah Başol

Sana ormanlarında hayvan leşleri gömülü
-gömmesen de toprağa düşen toprağa karışıyor-
Yolları ezilmiş insan kokmayan
-tazyikli sularla yıkıyorlar çünkü-
tertemiz şehirler bırakıyorum...

Beni ararsan
Elinde tırpan ekin tarlalarına bak
Başını erkenden eğmiş firiği bul
Ve kökünden söktüğün gibi
Onu lime lime yap...

Göreceksin hiç utanması yok
Suçum ne derse,
De ki "senin suçun ölçüsüz sevmek..."

Utancını ufalayarak ayır
Anlasın ki bağımsız, başında taşıdığı tanelerden,
Bunu çabuk yap;
Bu sefer acısız olsun unutmak...