Her gün geldiğin aynı evde,
Yaşadığın bir dejavudur unutmak.
Yatakta yatarken uykuya ramak kala,
Zihninde canlanan keşkelerdir unutmak.
Geçtiğin hatıra kokan sokaklarda,
Artık gülmeyen güneşi fark ettiğin andır unutmak.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta