UNUTMAK
Unut diyenindir;
Acının en büyük payı.
Günün birinde,
Hatırlanmadığını görünce.
Unutulmak en büyük acıdır çünkü.
Unutmak ise, geçmiş bir sancı.
Ve ben, seni
Unuttum diyebilsem keşke.
Acım;
Geçmiş bir sancı, olabilse.
Unut gitsin
Gitmiyor işte; kalıyor.
Kabuk bağlamış bir yara gibi;
Bir daha, bir daha
Kanıyor kalbim
Her dokunuşta.
Tek çare,
Kalbimi sökmek yerinden,
Bir daha kanamasın diye.
BEHİCE GÜL
Behice GülKayıt Tarihi : 5.8.2009 15:06:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Behice Gül](https://www.antoloji.com/i/siir/2009/08/05/unutmak-145.jpg)
TÜM YORUMLAR (15)