Unutmak göç eden turnaların
Gökyüzünde bıraktığı görünmez yolu aramaya benzer.
Bilirsin, artık geri dönmeyeceklerdir;
Ama gözlerin her bahar bir umutla gökyüzüne bakar.
İnsan en çok unuttum dediği yerde kendine rastlar.
Çünkü bazı hatıralar, hafızada değil,
Ruhun en kuytu bahçesinde, sessizce çiçekler açar.
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta