ufukta aksam uyur
gözlerimizde bin türlü karanlık
donuk bir bakış yakar içimizi
gökler kan kırmızısına boyanır
gülen bir çocuk yüzü yiter mavilerde
gittikçe büyüyen bir boşluk fetheder yasak şehrimizi
gri bir aydınlık
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta