Sonra şakaklarını kaşıyacaksın, şarap mahzeninin içinde. Unutkanlığını gidereceksin !
Yaşamayacaksın artık, yaşadıklarını hatırlayınca. Gözyaşlarını sileceksin !
Hatrına düşecek şafak kızıllığı güneşin tek başına dünyayı esir aldığını. Susacaksın !
Belki de bir kış gecesinde saçlarını kar saracak. Eskileri anımsayacaksın !
Göğüsün daralacak, beni süzeceksin etrafında. Göremeyeceksin !
Ve aynaya bakacaksın, yokluğumu unutacaksın !
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta