unuttum
tencerede pişen kuru fasulyenin
tahta
kaşığa çarptığında çıkardığı sesi.
çiçekleri sulamayı
unutuyorum
bahar geleli beri
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




sessiz yolculuklar bazen çok keyifli oluyor.. hele birde bırakmayı öğrenmişsen sesleri geride..
Karanlığa yakın gökyüzündeki bulutlarda
Hüzün;
çiçekleri açıyor
Ben yolculuklara hazırlanıyorum sessizce.
...güzel...çok güzel...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta