Mevsimlerden ayrılık baharı, aylardan yaz aşkları dönemi, günlerden terkedilişertesiymiş, nerden bilebilirdim. Hatta o ara ellerinmişsin...
O zamanlar haftada bir kere, üç hafta üstüste, aynı rüya gecelerimde. Bir sevdiğim var canımdan öte, çalıyorlar onu benden. Söküp almak istiyorlar. Her seferinde kurtarsam da onu, çabalarım boşa... Çaldılar onu... Senmişsin o. O kadar çabam el aşkından kurtarmak içinmiş seni, ama bir yere kadar işte. İstedin ve gittin...
Hiç mi düşünmedin beni. Ne yapar, ne eder... Ne hallare düşer, kime yanar derdini diye. Hiç mi aklına gelmedim. Hiç mi sızlamadı için. O hallerimi zaten görmemeliydin. Kendinden nefret ederdin, şimdi senden nefret ettiğim gibi. Belki de güler geçerdin, senden beklerim... Beni hiç olmayacak bir hayale sürükledin, olmayacak duaya amin dedirttin. Seni canımdan çok sevdim ama şerefsizsin; aşkı sevgiyi nerden bileceksin...
Karanlıklarda bu gönlüm. Zevk gecelerinin masun ışıkları aydınlatıyor her seferinde. Bir o kadar da yakıyor, acıtıyor canımı. Senin aşkın artık çok oluyor, durdurak bilmiyor. Şerefsiz de olsan, ellerle de yatsan, UNUTAMIYORUM...
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta