Unutamıyorum Şiiri - Ahmet Tekin

Eminönü ve
Galatanın
Taşlarına düşen..
Yağmurlu bir gündü
Çisil çisil..
Tanımıştım seni
Karaköye doğru
Yürürken..
Sanki her
Adımda
Kalbim
Senin için atıyordu..

İstanbul'da Artık
Akşam olmuştu..
Gözlerinde
Saklı bir sıcaklık
Vardı sanki..
Vedalaştık..
Seni uğurlarken
Yağmur durdu..
Kalbimde
O masum
Gözler kaldı..
Bedenim
Ayazdaydı..

Sonra
Yıllar geçti..
Ne izine
Rastladım
Ne kendine..

Ta ki..
Bir gün..
Bir şarkıda
Duydum
Kulağımda
Kalan
Kalbimde
Sakladığım
O sesi..
Yağmur
Kokusunu
Ve o anın
Büyüsünü..
Senmiydin ki..

Yoksa kader
Seni bana
Yıllar sonra
Şarkıların
Ezgisiyle
Fısıldamakmı
İstemişti..
Fakat
Senmiydin..
Şarkılara
Gizlenmiş
Gibiydin Sanki..

Kaderin bir
Oyunu muydu
Bilmiyorum
Ama ben hâlâ
Eminönü
Galatadan
Karaköye
Uzanan o yolu
Kulağımda
Kalan sesi
Ve
O masum gözleri
Unutamıyorum..