uzakları yakın edemedik seninle, duvarları kırıp dökemedik
payıma düşürdüğün yalnızlıkla öyle doydum ki
bana düşen payla koca bir millet daha doyardı
kalabalığın içinde kimsesiz hissetmeyi sen öğrettin bana, kent meydanlarını kuytulaştırdın
ve istemiyorum bir buket çiçek senden
çelenk yolla ki öldüğümü bilsin ve anlasın yaşadığımı sanan herkes
alnıma kazınan yaşamı elimden ellerimi tutar gibi alman çok kolay oldu
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta